Levant – letni wiatr

Dodaj do mojej listy życzeń

Levant wieje ze wschodu, a  niewielkie odchylenia jeśli chodzi o kierunek jego wiania spowodowane są przez długie kanały między wyspami, zasadniczo ciągnące się w kierunku wschód-zachód.

Wiatr ten wieje również w czasie ładnej, wyżowej pogody oraz w czasie kiedy obszary niskiego ciśnienia powietrza na chorwackim wybrzeżu przynoszą wilgotną i pochmurną pogodę. W pierwszym przypadku chodzi o wiatr termiczny wiejący od świtu aż do ogrzania lądu, kiedy to stopniowo przechodzi w maestral. Wiatr ten wieje częściej na środkowym i południowym Adriatyku, niż na północnym.

 

W czasach gdy statki pływały bez silników, levant wykorzystywano do przepłynięcia przez kanał dzielący wyspy od lądu i dostarczania w godzinach rannych różnych towarów, zaś z maestralem statki żaglowe w godzinach popołudniowych wracały do swych  portów na wyspach. Dziś ten sam mechanizm można wykorzystać do rekreacji. Jeśli jesteś rannym ptaszkiem, poranne żeglowanie przy tym wietrze, nigdy nie osiągającym dużej siły, jest zabawnym i pięknym doświadczeniem, a z nim i pod ten wiatr można też płynąć na zachód, co czasami jest latem przyjemną odmianą.

 

Jeśli levant nie straci swojej siły do południa, ale ulega wzmocnieniu, a niebo zachmurzy się, oznacza to, że szykuje się zmiana pogody i że w zasadzie w najbliższym czasie powinniście poszukać bezpiecznego portu. W tym przypadku levant przybiera cechy wiatru jugo wiejącego ze wschodu, a jego kierunek zależy tak naprawdę od położenia pola niskiego ciśnienia powietrza. Wtedy levant jest wiatrem gradientowym (ang. gradient), a nie termicznym. Jeśli do Adriatyku zbliża się niż, zmienia się on w „czyste” jugo, a wiatr ze wschodu może wiać również jako odmiana wiatru ‘ciemna bura’.

 

Marynarze jednak, wiatr ten charakterystyczny z uwagi na swój stały charakter, nie osiągający siły burzowej i rozwijający długie, regularne fale uważają za łagodny, żeglarze zaś wprost go kochają, bo umożliwia im żeglowanie w idealnych warunkach.

Lebić – deszczowy wiatr

Południowo-zachodni wiatr, który na chorwackim wybrzeżu wieje po jugo. Jest bardzo niebezpieczny dla żeglarzy, bo może pojawić się znienacka i może rozwinąć siłę burzy.

Oštro – prosto z południa

Wieje z południa, wprawdzie dość rzadko na Adriatyku, ale potrafi przysporzyć żeglarzom bardzo dużo problemów, szczególnie na otwartym morzu.

Pulenat – wiatr wielkich fal

Zachodni wiatr, który nie pojawia się często, lecz gdy się pojawi, sporo jest o nim w wiadomościach, bo przynosi ze sobą obfity deszcz i gwałtowność.

Tramontana – bardziej miłosierna siostra bory

Według Iana Gibsona, twórcy biografii Salvadora Dali, słynny artysta z powodu wiatru tramontana przeprowadził się z Figueres do Barcelony, nie mogąc już dłużej znieść jego wiania.

Bora – leczniczy wiatr z gór

Bora to najsilniejszy wiatr wiejący z gór na wschodnim wybrzeżu Adriatyku.

Jugo – senny wiatr

Jeżeli o borze można powiedzieć, że jest wiatrem wiejącym z gór, i że jego siła może stać się niebezpieczna dla żeglarzy (na szczęście tylko zimą), dla drugiego „głównego” Adriatyckiego wiatru nie można użyć takiego samego określenia. Niemniej jednak przy żeglowaniu może wywołać spore trudności, co jest niezaprzeczalnym faktem.

Levant – letni wiatr

Levant wieje ze wschodu, a  niewielkie odchylenia jeśli chodzi o kierunek jego wiania spowodowane są przez długie kanały między wyspami, zasadniczo ciągnące się w kierunku wschód-zachód.

Maestral – ukochany wiatr żeglarzy

Maestral nazywany jest też „dobrym wiatrem”, przyjacielem żeglarzy.

Lebić – deszczowy wiatr

Południowo-zachodni wiatr, który na chorwackim wybrzeżu wieje po jugo. Jest bardzo niebezpieczny dla żeglarzy, bo może pojawić się znienacka i może rozwinąć siłę burzy.

Oštro – prosto z południa

Wieje z południa, wprawdzie dość rzadko na Adriatyku, ale potrafi przysporzyć żeglarzom bardzo dużo problemów, szczególnie na otwartym morzu.

Pulenat – wiatr wielkich fal

Zachodni wiatr, który nie pojawia się często, lecz gdy się pojawi, sporo jest o nim w wiadomościach, bo przynosi ze sobą obfity deszcz i gwałtowność.

Tramontana – bardziej miłosierna siostra bory

Według Iana Gibsona, twórcy biografii Salvadora Dali, słynny artysta z powodu wiatru tramontana przeprowadził się z Figueres do Barcelony, nie mogąc już dłużej znieść jego wiania.

Bora – leczniczy wiatr z gór

Bora to najsilniejszy wiatr wiejący z gór na wschodnim wybrzeżu Adriatyku.

Jugo – senny wiatr

Jeżeli o borze można powiedzieć, że jest wiatrem wiejącym z gór, i że jego siła może stać się niebezpieczna dla żeglarzy (na szczęście tylko zimą), dla drugiego „głównego” Adriatyckiego wiatru nie można użyć takiego samego określenia. Niemniej jednak przy żeglowaniu może wywołać spore trudności, co jest niezaprzeczalnym faktem.

Levant – letni wiatr

Levant wieje ze wschodu, a  niewielkie odchylenia jeśli chodzi o kierunek jego wiania spowodowane są przez długie kanały między wyspami, zasadniczo ciągnące się w kierunku wschód-zachód.

Maestral – ukochany wiatr żeglarzy

Maestral nazywany jest też „dobrym wiatrem”, przyjacielem żeglarzy.

#CroatiaFullOfNauticalRoutes