Ziemia obfitości, gościnności i radosnych ludzi

Zadaniem Slawonii w historii było wyżywienie Chorwacji. Żyzna równina panońska posiada unikalne potencjały rolnicze, które przyciągały cywilizacje od czasów prehistorycznych.
Duże plony gleby dawały bogactwo, bogactwo rozwijało kulturę, w otoczeniu wysokiej kultury już od tysięcy lat kwitnie gastronomia. Silne wpływy ze wschodu i zachodu rozwiązywane były w konfliktach na polach bitwy, ale również przez współżycie w kuchni. Połączenie austro-węgierskich, orientalnych i autochtonicznych chorwackich pomysłów gastronomicznych w otoczeniu silnego rolnictwa stworzyło rozpoznawalną kuchnię slawońską opartą o najwyższej jakości składniki. Wraz ze wszystkimi tymi wpływami można względnie precyzyjnie historycznie określić, jak silne znaki zostawiły ślady żywienia, jeszcze z czasów nomadów i wielkich wędrówek ludów.
Gotowanie na otwartej przestrzeni pod chmurką również dziś jest slawońskim rodzajem gastronomii, w której są pasja, emocje i duża ilość nostalgii. Gromadzenie się wokół ognisk z kociołkami, grillami i rożnami, przy koniach i powozach, na brzegach Dravy i Dunaju, na bagnach Baranji, przy muzyce skrzypiec i tambury to niecodzienne przeżycie.
Najbardziej znane slawońskie gwiazdy gastronomiczne to mistrzowie dań z kociołka: rybne i mięsne paprykarze, dania z rożna wszystkich wielkości, od niewielkich, na których piecze się karpie, do tych wielkich, na których całą noc obraca się woły. Slawonia to kraina obfitości i gościnności, dania gotowane są dla dziesięciu lub więcej osób: Slawońcy są weseli i towarzyscy i taka jest też ich gastronomia.





















